Od 30 lipca do 7 sierpnia 2007 r. 15-osobowa grupa dzieci i młodzieży przebywała pod opieką wychowawców – s. Anny Kosińskiej i p. Haliny Plewy – na wakacjach w Poznaniu oraz w oddalonej od Poznania o 65 km Lipnicy poznańskiej. W obu miejscach gościliśmy u sióstr urszulanek SJK, które bardzo serdecznie nas przyjęły.

Z historią Poznania mogliśmy się zapoznać, zwiedzając Ostrów Tumski – wyspę, skąd miasto wzięło początek – oraz znajdującą się na nim bazylikę archikatedralną wraz z podziemiami. Mogliśmy też przyjrzeć się pracom archeologicznym, prowadzonym w pobliżu katedry. Na Starym Rynku o godz. 12.00 zobaczyliśmy słynne koziołki poznańskie, towarzyszące hejnałowi, oraz poznaliśmy związaną z nimi legendę. Stamtąd przeszliśmy do jednego z najwspanialszych poznańskich zabytków – barokowego kościoła farnego pw. św. Stanisława Biskupa, w którym cudownie rozbrzmiewała muzyka organowa.

Poznań, bogaty w historię, posiada również wiele miejsc rekreacyjnych, umożliwiających wspaniały wypoczynek. Jednym z takich miejsc jest Jezioro Maltańskie, nad którego brzegiem znajduje się m. in. plac zabaw z trampoliną i zjazd specjalnym „pontonem” ze stoku narciarskiego – atrakcje, które dostarczyły nam wielu emocji. Byliśmy też w nowym ZOO i w przepięknej Palmiarni, mieszczącej się na terenie Parku Wilsona, sąsiadującego z Międzynarodowymi Targami Poznańskimi.

Po trzech dniach udaliśmy się do Lipnicy, by tam zakosztować – charakterystycznej dla wsi – ciszy i przestrzeni. Ale i tam czekały na nas różne ciekawe miejsca: plac zabaw i boisko przy domu dziecka, gdzie z ich gospodarzami graliśmy w piłkę; park, w którym zorganizowaliśmy zabawę w podchody; salon z kominkiem, pięknymi obrazami Murilla i stołem, na którym widnieje napis: „U STOŁU TWEGO POMNIJ NA UBOGIEGO”, pamiętający czasy dawnych właścicieli domu – hrabiów Łąckich. Tu zapoznaliśmy się z historią domu sióstr urszulanek, jak również mieliśmy okazję zaprezentować siostrom, chłopcom z domu dziecka oraz gościom przebywającym na wypoczynku postać św. Szymona z Lipnicy.

Nie mogliśmy nie odwiedzić pobliskich Pniew – sanktuarium, w którym spoczywają relikwie św. Urszuli Ledóchowskiej. Pojechaliśmy tam, by polecić Panu Bogu za wstawiennictwem św. Urszuli sprawy nasze i naszych bliskich.

Czas tygodniowego wypoczynku, wypełniony poznawaniem ciekawych miejsc, przeplatany wspólnymi zabawami i rozmowami – nieraz na trudne, nurtujące nas tematy, których dostarczała nam codzienność – upłynął niespodziewanie szybko. Bycie ze sobą dało nam szansę wzajemnego ubogacania się tym, co w nas jest dobre, a także korygowania postaw, wymagających jeszcze pracy nad sobą.