real estate menu left
real estate menu right
real estate company logo
Start Aktualności Aktualności 2005 Niewolnictwo XXI wieku
Niewolnictwo XXI wieku PDF Drukuj Email
Wpisany przez sa   
wtorek, 15 lutego 2005 18:12

Na przestrzeni kilkudziesięciu ostatnich lat powstały i powstają organizacje o zasięgu międzynarodowym i lokalnym, których celem jest przeciwdziałanie poniżaniu ludzkiej godności.
Z niemałym trudem tworzone są ustawy, zabezpieczające podstawowe prawa człowieka. Handel ludźmi szerzył się i szerzy na ogromną skalę. Przybiera on różne formy, ale każda z nich jest odmianą niewolnictwa XXI wieku. I jest też wielkim wyzwaniem...


NIEWOLNICTWO XXI WIEKU

Na przestrzeni kilkudziesięciu ostatnich lat powstały i powstają organizacje o zasięgu międzynarodowym i lokalnym, których celem jest przeciwdziałanie poniżaniu ludzkiej godności.

Z niemałym trudem tworzone są ustawy zabezpieczające podstawowe prawa człowieka. Handel ludźmi szerzył się i szerzy na ogromną skalę. Przybiera on różne formy, ale każda z nich jest odmianą niewolnictwa XXI wieku; i jest też wielkim wyzwaniem....

1. Podstawowe pojęcia i definicje

Podstawowe prawa człowieka:
prawo do życia,
prawo do równości,
prawo do wolności i bezpieczeństwa,
prawo do ochrony swej osoby na zasadach całkowitej równości,
prawo do najwyższych możliwych standardów ochrony zdrowia psychicznego i fizycznego,
prawo do sprawiedliwych i zadowalających warunków pracy,
prawo do wolności od tortur i innych przejawów okrucieństwa, nieludzkiego i poniżającego traktowania czy karania.
(na podstawie Deklaracji Praw Człowieka
przyjętej i proklamowanej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ dn. 10 XII 1948)

Standardy Praw Człowieka
Standardy międzynarodowe nakładają na państwo określone obowiązki wobec handlu ludźmi.
Jest to respektowanie następujących zasad: zasada niedyskryminowania, bezpieczeństwo i właściwe traktowanie, prawo do sprawiedliwości, możliwość prywatnego działania i odszkodowania, status rezydenta, zdrowie i inne usługi socjalne, repatriacja i reintegracja, współpraca państw.

Co to jest handel ludźmi?
Handel ludźmi oznacza werbowanie, transport, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osób, z zastosowaniem gróźb lub użyciem siły, lub też z wykorzystaniem innej formy przymusu, uprowadzenia, oszustwa, wprowadzenia w błąd, nadużycia władzy lub wykorzystania słabości, wręczenia lub przyjęcia płatności lub korzyści dla uzyskania zgody mającej kontrolę nad inna osobą, w celu wykorzystania.
Wykorzystanie obejmuje, jako minimum, wykorzystywanie prostytucji innych osób lub inne formy wykorzystania seksualnego, pracę lub usługi o charakterze przymusowym, niewolnictwo lub praktyki podobne do niewolnictwa, zniewolenie, albo usunięcie organów.
(Protokół ONZ o zwalczaniu handlu ludźmi, szczególnie kobietami i dziećmi)

2. ICMI i IOM – organizacje o zasięgu międzynarodowym, których celem jest przeciwdziałanie handlowi ludźmi i jego skutkom

MIĘDZYNARODOWA KATOLICKA KOMISJA DS. MIGRACJI – ICMC
www.icmc.net
Cel ICMC
Misją ICMC jest służba potrzebującym i wysiedlonym: uchodźcom, ludziom przesiedlonym i zmuszonym do migracji; ICMC stara się przeciwdziałać marginalizowaniu i prześladowaniu kogokolwiek; stara się odpowiadać na palące potrzeby ludzi i na różne sposoby szuka trwałych rozwiązań ich problemów, m. in. przez ułatwienie powrotu do rodzinnego kraju i readaptację w nim, a w przypadku przesiedlonych – wieloaspektową pomoc w integracji z nowym miejscem pobytu.
ICMC chce chronić życie w każdej sytuacji i pomagać ludziom, którzy niejednokrotnie muszą na nowo budować swoje życie; zapewnia konieczne wsparcie w odzyskiwaniu przez osoby poczucia ludzkiej godności, podejmuje działania na rzecz scalania rodzin po latach oddzielenia, budzenia i podtrzymywania nadziei zarówno w pojedynczych osobach, jak i w rodzinach.
Prowadzenie szkoleń, wspieranie materialne i konkretna pomoc prawna to główne sposoby działania statutowego.
Jezus Chrystus powiedział „ugościć cudzoziemca” (Mt 25); tym nakazem Ewangelii jest inspirowane działanie ICMC.
Gdziekolwiek jest to możliwe, ICMC współpracuje z Kościołami lokalnymi.

Geneza ICMC
Następstwem drugiej wojny światowej i sytuacji powojennej były wielkie, często przymusowe, migracje ludności, szczególnie w Europie. Kościół katolicki pomagał wtedy wysiedlonym na różne sposoby i w różnych miejscach. Jednak wkrótce stało się jasne, zarówno dla zaangażowanych w tę pomoc katolików świeckich, jak i Stolicy Świętej, że potrzebne są zorganizowane i bardziej systematyczne działania na rzecz migrantów, gdyż skala zjawiska okazała się ogromna.
W 1951 z inicjatywy Niemiec, Włoch i USA – osób świeckich i duchownych – pod patronatem Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej abpa Montiniego (w przyszłości papieża Pawła VI) i kard. Josefa Fringsa z Niemiec powstała Międzynarodowa Katolicka Komisja ds. Migracji (ICMC). W następnym roku papież Pius XII w liście apostolskim Exual familia skupia uwagę katolików na potrzebach migrantów i uchodźców i oficjalnie ogłasza światu powstanie ICMC. Pierwszym przewodniczącym (który pełnił tę funkcję przez 23 lata) był James Norris z USA.
We wczesnych latach 70. zjawisko migracji stało się bardziej skomplikowane i międzynarodowe. Ludzie byli zmuszeni emigrować z coraz większej liczby krajów z powodu wojen (Wietnam), ubóstwa czy prób ludobójstwa (Kambodża). Choć ICMC kontynuowała pomoc uchodźcom w Europie, to – odpowiadając na potrzeby czasu – rozpoczęła także pracę na rzecz nowych grup uchodźców z południowej i południowo-wschodniej Azji, Bliskiego Wschodu, Afryki i Ameryki Łacińskiej.
Aktualnie ICMC ma ok. 60 osób personelu międzynarodowego i ponad 800 osób personelu lokalnego, który pracuje w ponad 20 krajach.

MIĘDZYNARODOWA ORGANIZACJA DS. MIGRACJI – IOM
www.iom.pl
IOM została powołana w 1951 roku jako międzyrządowy organ zajmujący się problemami wysiedleńców oraz pomocą uchodźcom i migrantom w Europie.
Obecnie IOM prowadzi różnorodne działania, związane z zarządzaniem migracjami na całym świecie. Międzynarodowa Organizacja do Spraw Migracji ma ponad pięćdziesięcioletnie doświadczenie w działalności na wszystkich kontynentach. Jest wiodącą organizacją zajmującą się migracjami. Współpracuje ze środowiskami migracyjnymi i rządami, w celu dostarczania i wdrażania rozwiązań problemów migracyjnych, przy poszanowaniu praw człowieka. Międzynarodowa Organizacja do Spraw Migracji działa zgodnie z zasadą, mówiącą iż legalne migracje z poszanowaniem praw człowieka przynoszą korzyść zarówno migrantom, jak i społeczeństwom, które ich przyjmują.

Z wypowiedzi Brunsona McKinley’a, dyrektora generalnego:
„Migracja stanie się jedną z głównych kwestii politycznych dwudziestego pierwszego wieku. W naszym kurczącym się świecie będziemy postrzegać migrację jako sposób na zdobycie wolności, zatrudnienia, wykształcenia czy na rozwój innych możliwości.
Przed rządami stanie wyzwanie stworzenia racjonalnej polityki migracyjnej. Właściwe zarządzanie migracjami może przyczynić się do poprawy warunków życia, rozwoju gospodarczego i wzajemnego zrozumienia między ludźmi.
IOM istnieje, by odpowiadać na potrzeby migrantów i pomagać rządom państw w zarządzaniu migracjami dla dobra wszystkich...
Szybkość reakcji i elastyczność są najistotniejszymi elementami działania w sytuacji konfliktu i w stanach zagrożenia. Poprzez różne programy pomocowe, adresowane do jednostek i społeczności, IOM pomaga powracającym na byłe tereny konfliktu w rozpoczęciu życia od nowa...”

3. Przeciwdziałanie handlowi ludźmi - kursy formacyjne dla sióstr zakonnych w krajach europejskich

(na podstawie wystąpienia s. Eugenii Bonetti podczas zebrania plenarnego KWPŻZZ w Polsce Warszawa, październik 2004)

Informacje wstępne
17 czerwca 2004 r. przy Uniwersytecie Gregoriańskim, na spotkaniu dot. tematu Wezwanie do działania – zjednoczeni w walce przeciw handlowi żywym towarem, zorganizowanym przez Ambasadę USA przy Stolicy Świętej, zakończyła się pierwsza faza projektu ukierunkowana na formację ok. 100 sióstr zakonnych z różnych krajów, zarówno już zaangażowanych w tę pracę, jak i pragnących się w nią włączyć.
Kursy formacyjne dla sióstr zakonnych (zorganizowane przez USMI i UISG, a prowadzone przez IOM) zostały sfinansowane przez ambasadę USA przy Stolicy Świętej. Ambasador James Nicholson był przekonany, że współpraca z siostrami zakonnymi na tym polu może przynieść wymierne efekty.
Projekt szkoleń był jednym z owoców międzynarodowej konferencji nt. Niewolnictwo XXI wieku – prawa ludzkie a handel żywym towarem (Rzym, 15-16 maja 2002). Uczestniczyło w niej ok. 400 osób: członkowie różnych stowarzyszeń i organizacji międzynarodowych, rządowych i pozarządowych, osoby zakonne i świeckie, wolontariusze. Przeważała obecność sióstr zakonnych z różnych zgromadzeń i narodowości zaangażowanych na polu prewencji i resocjalizacji kobiet – ofiar tego wyzysku.

Cele projektu i kursów szkoleniowych

Główny cel szkoleń to poszerzenie wiedzy na temat skali zjawiska handlu ludźmi, próba objaśnienia i zrozumienia jego mechanizmów zarówno na tle międzynarodowym jak i w kontekstach lokalnych oraz kompetentne przygotowanie sióstr do pracy na tym polu, zwłaszcza prostytucji przymuszonej (zapobieganie, praca z poszkodowanymi i resocjalizacja). Bardzo ważnym elementem jest próba tworzenia międzynarodowej sieci współpracy, gdyż struktura zjawiska ma zasięg międzynarodowy (w jednym kraju następuje rekrutacja ofiar, przez inne dokonuje się tranzyt, wreszcie inne są krajami docelowymi).

Przeprowadzono następujące kursy:
Rzym (Włochy) – 26 I-6 II 2004; uczestniczyło 27 sióstr (17 Włoszek i 11 innej narodowości);
Lagos (Nigeria) – 26 III-2 IV 2004; uczestniczyły 22 siostry z różnych zgromadzeń z terenu z całej Nigerii;
„Villaggio della pace” koło Scutari (Albania) – 12-19 IV 2004; uczestniczyło 13 sióstr;
Traian (Rumunia) – 16-23 V 2004; uczestniczyły 22 siostry różnych narodowości.


Z doświadczeń sióstr we Włoszech:
S. Eugenia Bonetti od 15 lat jest koordynatorką programu pomocy kobietom zmuszanym do prostytucji z ramienia włoskiej Unii Przełożonych Wyższych (USMI).

„Obecnie we Włoszech – mówi s. Eugenia – jest sto domów, w których pracuje 250 sióstr. W każdym mieszka 6-7 dziewcząt/kobiet, czasami z dziećmi. W ciągu roku udaje się nam pomóc 500-600 kobietom. Kobiety w domach są pod opieką sióstr od pół roku do dwóch lat. Przez ten czas uczą się języka, zawodu, są resocjalizowane. Szacujemy, że we Włoszech do pracy na ulicy zmuszanych jest 50-60 tysięcy kobiet. W 1996 roku z pomocą posłów udało się doprowadzić do ustanowienia prawa, które zapewnia cudzoziemkom zmuszanym do prostytucji, a chcącym wyrwać się z rąk sutenerów, pomoc i ochronę”.
Z wywiadu s. E. Bonetti dla dziennika „Życie” z dn. 6 X 2004

4. Przeciwdziałanie Handlowi Ludźmi i Prostytucji Przymuszonej
– projekt Caritas AW i zaangażowanie sióstr zakonnych w Polsce

Caritas Archidiecezji Warszawskiej od stycznia 2004 roku realizuje projekt Nadzieja – Przeciwdziałanie Handlowi Ludźmi i Prostytucji Przymuszonej. Realizując cele statutowe Caritas – niesienie pomocy najbardziej potrzebującym i opuszczonym, Caritas AW weszła na nowe terytorium działania.
Zwrócono się do Konsulty KWPŻZZ w Polsce z prośbą o współpracę zgromadzeń zakonnych w tym projekcie, podobnie jak to ma miejsce od kilkunastu lat we Włoszech. Konsulta wyraziła gotowość współpracy, także pośrednicząc w nawiązaniu kontaktów na terenie Włoch.
W styczniu 2004 roku na prośbę Caritas AW Konsulta Wyższych Przełożonych Zgromadzeń Żeńskich we Włoszech przygotowała spotkanie z przedstawicielami dwudziestu katolickich organizacji i instytucji pracujących w tym sektorze od dwunastu lat, podczas którego zapoznano ze skalą i charakterystyką tego procederu we Włoszech. Umożliwiono wizyty w placówkach na terenie Rzymu, w których odbywa się readaptacja i resocjalizacja, bądź terapia osób będących ofiarami tego procederu. Umożliwiono bezpośredni kontakt z pracownikami placówek oraz osobami przebywającymi pod ich opieką. Zapoznano ze sposobami prowadzenia tamtejszych placówek, metodami pracy z kobietami i efektami tych działań. Na szczególną uwagę zasługuje fakt bardzo ścisłej współpracy wszystkich organizacji katolickich na terenie Włoch, zaangażowanych w tę działalność oraz ich współpraca z organami rządowymi. Zorganizowano spotkanie w rzymskiej Caritas z osobą odpowiedzialną za sektor przeciwdziałania handlowi ludźmi, również zapoznano z zakresem działań i sposobami pracy Biura Uchodźców i Migrantów na terenie Rzymu. Jednym z efektów tej wizyty jest nawiązanie ścisłej współpracy z International Catholic Migration Commission (ICMC) w Genewie.
W marcu 2004 roku Caritas AW nawiązała kontakt z katolicką organizacją niemiecką Solwodi, która od pięciu lat na terenie Niemiec w sposób zorganizowany i profesjonalny niesie pomoc dziewczętom i kobietom różnych narodowości, ofiarom handlu i przymuszonej prostytucji. Na terenie jednej z placówek tej organizacji w Duisburgu zapoznano z eskalacją tego zjawiska w Niemczech, ze sposobami pracy readaptacyjnej z ofiarami tego procederu i omówiono możliwości ścisłej współpracy z Caritas Warszawską. Bardzo konkretnym efektem wizyty Caritas AW w Solwodi są dwie Polki (jedna z dzieckiem) - ofiary handlu ludźmi i przymuszonej prostytucji, przebywające już od marca pod naszą opieką, aktualnie w bazach lokalowych Bezpieczna Przystań.
Praca na polu przeciwdziałania prostytucji wymaga kompetentnego przygotowania osób zaangażowanych, dlatego też zorganizowano dwa szkolenia (w czerwcu i sierpniu 2004) dla sióstr zakonnych, które wyraziły gotowość włączenia się, w ramach wolontariatu, w pracę readaptacyjną dziewcząt i kobiet, ofiar przymuszonej prostytucji. Szkolenia zostały sfinansowane ze środków International Catholic Migration Commission w Genewie.
Miejscem obu szkoleń było Centrum Szkoleniowe Caritas Płockiej w Popowie. Liczba uczestników każdego szkolenia – 25 osób (maksymalnie dopuszczalna przez ICMC). Siostry zakonne, uczestniczki obu szkoleń, mieszkają i pracują w Bezpiecznych Przystaniach (20 domów na terenie całej Polski), należą do sześciu różnych zgromadzeń. Szkolenia przygotowała i prowadziła psycholog – trener, pracownik ICMC z Genewy – Suzana Paklar. Uczestniczki szkoleń otrzymały certyfikaty uprawniające do pracy z ofiarami handlu ludźmi i przymuszonej prostytucji.

Szkolenie I: Handel ludźmi
skala problemu, ofiary handlu, przyczyny i mechanizmy działania,
prawa człowieka, prawo międzynarodowe, Katolicka Nauka Społeczna a strategie pomocy,
skutki handlu ludźmi i elementy ochrony ofiar

Szkolenie II: Umiejętności w zakresie udzielania porad i pomocy
ćwiczenia z zakresu komunikacji, m.in. umiejętność prowadzenia rozmowy i aktywnego słuchania, aspekty języka ciała i komunikacja pozawerbalna, stawianie pytań, zdolność empatii, podejmowanie decyzji itp.

Caritas AW dla celów tego projektu nawiązała współpracę z Komendą Główną Stołecznej Policji – Wydziałem Prewencji i Wydziałem Kryminalnym, Komendą Główną Straży Granicznej oraz Wydziałem Spraw Obywatelskich i Migracji przy Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim. Odbyły się spotkania informacyjne oraz spotkania mające na celu określenie zakresu kompetencji i charakteru współpracy. Caritas AW otrzymała informacje określające możliwości pomocy ze strony służb społecznych i złożyła konkretną ofertę współpracy w ramach projektu Nadzieja – gotowość niesienia kompetentnej i wieloaspektowej pomocy ofiarom handlu ludźmi i przymuszonej prostytucji.

W ramach kampanii informacyjno-edukacyjnej, we współpracy z Gazetą Wyborczą i Wyd. Sióstr Loretanek, wydrukowano ulotki w języku polskim, rumuńskim, rosyjskimi i bułgarskim, skierowane do ofiar przymuszonej prostytucji. Zawierają one konkretną ofertę pomocy i numer kontaktowy. Ulotki kolportowane były na terenie Arch. Warszawskiej, również na terenie woj. zielonogórskiego i lubuskiego. Studio Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia przygotowało reportaż w pierwszym programie PR, dotyczący projektu Nadzieja. Koordynatorem Projektu Nadzieja jest s. Ewa Ranachowska.

 

s. Anna Fidor
 


Stworzone dzięki. XHTML / CSS.

Google
na świecie w urszulanki.pl