Sprawowanie władzy, posługiwanie wspólnotom na wszystkich szczeblach jest w dzisiejszych czasach zajęciem niełatwym i bardzo wymagającym. Uczenie się tego typu służby wymaga czasu, doświadczenia, odpowiednich cech, także pewnej charyzmy i wielkiego zaangażowania. Bardzo ważnym elementem pracy przełożonych wyższych jest więc towarzyszenie przełożonym lokalnym w tym wymagającym posługiwaniu siostrom.

Służy temu kontakt osobisty przez rozmowy, telefony, korespondencję, przez okólniki przełożonej generalnej oraz wspólne spotkania. Oto spis najważniejszych spotkań w ciągu minionych kilku lat:

• Inicjatywy podejmowane poza Zgromadzeniem: 18 nowo mianowanych przełożonych lokalnych uczestniczyło w tygodniowych spotkaniach, organizowanych dla nich przez Konferencję Przełożonych Wyższych.


• W Zgromadzeniu były dwa spotkania (październik 1996 i listopad 2000) pod kierunkiem przełożonej generalnej. W czasie tych spotkań omawiano duchowość służby przełożeńskiej według naszego charyzmatu i wskazań Matki Założycielki, dyskutowano nad konkretnymi problemami, omawiano sprawy związane z administracją i finansami wspólnot.


• Po mianowaniu nowych przełożonych centrów w Polsce miały miejsce cztery całodniowe spotkania o charakterze formacyjnym.


• Ważnym momentem formacyjnym są doroczne zjazdy przełożonych, organizowane zwykle w Pniewach. Są one tak pomyślane, aby obok spraw bieżących przynajmniej jeden dzień był poświęcony sprawom formacyjnym. Czasem zaprasza się na ten dzień ludzi spoza Zgromadzenia (np. prof. Katarzyna Olbrycht).


• Do naszego życia wchodzi też na stałe zwyczaj spotkań przełożonych centrów z przełożonymi wspólnot przynależących do danego centrum. Odbywają się one zwykle po zebraniach Rad generalnych poszerzonych. Programy takich spotkań zawierają też często konferencje o charakterze formacyjnym.