Bardzo Kochane Siostry,

Tegoroczne Święta Bożego Narodzenia pragniemy przeżywać razem ze świętym Pawłem – piewcą Jezusa Chrystusa. Apostoł Narodów, przybliżając w swoich Listach na różne sposoby tajemnicę Syna Bożego, który za sprawą Ducha Świętego stał się człowiekiem, „nowym Adamem”, pragnie, także i dzisiaj pomóc nam pełniej zrozumieć, kim jest człowiek i jakie jest jego powołanie.

Jezus – Syn Boży, zstępując na ziemię i przyoblekając naturę ludzką, w świecie chaosu i zagubienia wytycza nową perspektywę, przywraca utraconą hierarchię wartości i właściwy stosunek do Boga: „Ofiary ani daru nie chciałeś, ale Mi utworzyłeś ciało (…) Wtedy rzekłem: Oto idę, aby spełnić wolę Twoją, Boże” (1).

To jakby powrót do początku dziejów ludzkości: „Uczyńmy człowieka na nasz obraz, podobnego nam…”. Bóg w niewysłowionej swej miłości nie przestaje objawiać siebie i wskazuje w osobie Syna, Emmanuela, „pierwowzór całego stworzenia” (2).

W Tajemnicy Słowa Wcielonego dokonuje się szczyt objawienia Boga i Jego odwiecznych planów. Boże Narodzenie jest ukoronowaniem Miłości Miłosiernej – Bóg zniża się do człowieka i dzieli się z nim swoją naturą: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego dał (…), aby życie mieli, i mieli je w obfitości” (3).

Otwórzmy się na tę niezwykłą Tajemnicę Boga-Miłości, pozwólmy ponownie tej Miłości zamieszkać w naszych sercach i przemieniać je, abyśmy rzeczywiście doświadczyli, czym jest Boże Narodzenie dziś. Niech symboliczne łamanie się opłatkiem będzie jednocześnie wyrazem dzielenia się z innymi sobą – tym, co w nas dobre i piękne.

Myślą, modlitwą i sercem ogarniam wszystkie nasze Wspólnoty rozsiane po całym świecie, każdą z kochanych Sióstr, nasze rodziny, przyjaciół i gości, którzy razem z nami spędzają wieczór wigilijny.

Serdecznie pozdrawiam, życzę radosnych i błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia –
________________________
(1) Hbr 10,5-7.
(2) Por. Kol 1,15.
(3) J 3,16; 10,10.