Bardzo Kochane Siostry,

Święto Zmartwychwstania napawa cały świat nadzieją, że miłość jest silniejsza od śmierci i że jest drogą wiodącą do życia, które nie przemija i trwa wiecznie. Razem z całym Kościołem pragniemy wyśpiewać radosne Exsultet: „Raduj się, ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem, a oświecona jasnością Króla wieków, poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywa! O, zaiste błogosławiona noc, w której się łączy niebo z ziemią, sprawy boskie ze sprawami ludzkimi”.

W Chrystusie Panu, dzięki łasce chrztu świętego, przeszliśmy ze śmierci do życia. Wciąż jednak są aktualne napomnienia św. Pawła, że jeżeli razem z Chrystusem „powstaliśmy z martwych, powinnyśmy szukać tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus”(1). Całe życie ludzkie powinno być „szukaniem” tego, co się Bogu podoba i co jednocześnie potwierdza, że konsekwentnie idziemy za Chrystusem, który za nas umarł i zmartwychwstał. To, co się dokonało w Chrystusie zmartwychwstałym, i w nas się dokonuje na drodze wiary i miłości, wiemy bowiem, że „przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci”(2).

Tak więc z całego serca życzę każdej z nas, abyśmy radując się z Chrystusem Zmartwychwstałym, Jego zwycięstwem nad grzechem i jego konsekwencjami, wciąż na nowo podejmowały wezwanie do troski o nową jakość miłowania Boga i człowieka, wyrażaną w codziennym naszym urszulańskim życiu.

Niech Maryja, Radosna Królowa Nieba, wstawia się za nami. Alleluja.

m. Franciszka Sagun


Warszawa, Wielkanoc 2009

--------------------

(1) Por. Kol 3, 1.
(2) 1 J 3, 14.