|
Siostry realizują swe zadania apostolskie przede wszystkim w dziedzinie wychowania i nauczania dzieci i młodzieży, "służbę braciom najbardziej potrzebującym i pokrzywdzonym oraz przez inne działania, zmierzające do ewangelizacji świata" (Konstytucje, p. 4).
W zależności od potrzeb kraju i środowiska podejmują pracę dydaktyczną jako katechetki, nauczycielki w szkołach, seminariach i wyższych uczelniach; pracę wychowawczą w domach dziecka, przedszkolach, bursach, domach studenckich i w świetlicach; pracę charytatywno-społeczną i parafialną; pracę formacyjną wśród młodzieży (dni skupienia, rekolekcje, oazy itp.), a także pracę wśród emigrantów i na misjach w Ameryce Łacińskiej i w Afryce.
W służbie Bogu i ludziom
Apostolskość jest wpisana w samą naturę życia konsekrowanego. Miłość bowiem na zasadzie wewnętrznego dynamizmu pragnie udzielać się innym. Wymiar apostolski naszego życia wyraża się w świadectwie życia osobistego, świadectwie życia w braterskiej wspólnocie i w zgodnych z charyzmatem działaniach apostolskich. Troska o to, by życiem i działaniem głosić Chrystusa, zaczyna się od wewnętrznej postawy, którą m. Urszula Ledóchowska nazywała "gorliwością o zbawienie dusz", a która w każdej sytuacji potrafi znaleźć właściwy sposób wyrazu.
W Testamencie Matka Założycielka zostawiła nam słowa: "niech w sercach waszych tli się nieustannie święty ogień miłości dusz. Zbawić dusze, prowadzić dusze do Jezusa, dać im poznać nieskończoną dobroć Serca Jezusowego - oto ideał, dla którego poświęcić się mamy". Z kontemplacji Serca Jezusa, z poszukiwania możliwie najpełniejszej odpowiedzi na Jego miłość, z przyzwolenia, aby On sam mógł "przedłużać w nas i przez nas swą misję zbawczą" rodzi się nasze apostolstwo, zakorzenione w Kościele i w służbie Kościołowi.
Chcemy całym życiem świadczyć o Chrystusie, o Jego miłości do nas, o Jego obecności w naszym życiu. Wiemy, że nasze apostolstwo będzie skuteczne, jeżeli ludzie, wśród których żyjemy, dostrzegą w naszym życiu prawdziwe szczęście, płynące ze zjednoczenia z Bogiem, i odczują bezinteresowną miłość, wyrażoną poprzez proste gesty i uśmiech radości na twarzy. Każda chwila naszego życia, cokolwiek robimy, każde cierpienie, każda chwila modlitwy - mają wymiar apostolski bez względu na miejsce naszej pracy (we wspólnocie lub poza nią). Sens apostolstwa leży w tym, by kochać tak, jak miłował Jezus. Tego trzeba uczyć się na modlitwie. "Ścisła jedność między kontemplacją i działaniem pozwala nam dzisiaj - tak jak w przeszłości - podjąć najtrudniejszą misję" (por. Jan Paweł II, Vita consecrata, 74).
Celem naszego apostolstwa, "szczególną misją Zgromadzenia w Kościele jest głoszenie Chrystusa - miłości Jego Serca - przez wychowanie i nauczanie dzieci i młodzieży, służbę braciom najbardziej potrzebującym i pokrzywdzonym oraz przez inne formy działania, zmierzające do ewangelizacji świata" (Konstytucje, p. 4).
Jako Zgromadzenie jesteśmy w nurcie charyzmatu przekazanego nam przez Matkę Założycielkę. Nauczanie i wychowanie oraz pomoc ubogim są podstawowym działaniem apostolskim we wszystkich krajach, w których żyjemy.
|
|
Zgromadzenie