|
Pracę misyjną w Tanzanii Zgromadzenie rozpoczęło w 1991 roku. Po dziesięciu latach obecności wspólnota w Tanzanii nadal rozwija się dynamicznie. Aktualnie jest ok. 100 sióstr miejscowych.
Do tej pory powstały następujące wspólnoty: w Mkiwa, Itigi, Dodomie, Issunie i od stycznia 2002 roku wśród trędowatych w Sukamahela.
- W Mkiwa, głównej siedzibie misji i formacji zakonnej, jest ponad 70 sióstr. Siostry prowadzą przedszkole dla ponad 100 dzieci, ambulatorium z salą porodową, otwarte 24 godz. na dobę, angażują się w pracę katechetyczną, duszpasterską i charytatywną. Powołały do istnienia różne organizacje młodzieżowe i dziecięce, a także grupę osób dorosłych, pragnącą żyć duchowością urszulańską.
- W Itigi - s. Incoronata Lemmo (Włoszka) została dyrektorem szpitala misyjnego. Jedna z sióstr Tanzanek jest zatrudniona w tym szpitalu na etacie pielęgniarki.
- W Dodomie, obecnej stolicy Tanzanii, siostry prowadzą od 1995 r. dom dla dzieci - sierot po rodzicach zmarłych na AIDS. Przebywa w nim 20 dzieci. Dom utrzymuje się z darowizn i adopcji na odległość.
- W Issunie kilkuosobowa wspólnota urszulańska Tanzanek prowadzi szkołę zawodową i internat dla ok. 45 dziewcząt.
- W Sukamahela, niedaleko od Mkiwa, w wiosce dla trędowatych, na terenie tej samej diecezji.
Z myślą o przyszłym domu formacyjnym podjęłyśmy też decyzję o zakupieniu kawałka ziemi w Morogoro, na przedmieściach Dodomy, gdzie powstaje katolicki uniwersytet.
W dalszym ciągu misje utrzymują się w znacznym stopniu z ofiar. Dzięki nim możliwe jest też rozbudowywanie naszych misji, np. w Mkiwa i w Issunie. Jednocześnie siostry dążą do tego, aby własną pracą uzyskać środki na utrzymanie własne i na dzielenie się z innymi. Dotyczy to w sposób szczególny Mkiwy, gdzie siostry uprawiają pole, założyły ogród warzywny i owocowy, mają hodowlę zwierząt domowych (świnie, kozy, owce, krowy).
|
Chodzi tu o działania o charakterze misyjnym
w klasycznym tego słowa znaczeniu,
choć nie zawsze chodzi wprost o misje ad gentes,
czasem, jak w przypadku Wschodu europejskiego,
o pomoc w odbudowie tego,
co zostało zniszczone przez lata komunizmu, lub też, jak w przypadku Ameryki Łacińskiej,
o tzw. misje wewnętrzne, o pomoc wspólnotom
tego samego kraju, znajdującym się w trudniejszych warunkach.
|
Zgromadzenie 
