Siostry mają wiele interesujących pomysłów co do form i miejsc pobytu. Z grupami wyjeżdżają najczęściej w miejsca czyste ekologicznie i atrakcyjne turystycznie (góry, morze), łącząc wymiar religijny z wychowaniem społecznym (uczenie się życia w grupie - wszystkiego, co się z tym wiąże) i kulturowym (poznawanie nowych miejsc, często ważnych dla kultury i historii, pięknych zakątków natury itp.). Coraz częściej szukamy "pomocników" wśród starszej młodzieży, np. studentów, zwłaszcza, gdy są to wyjazdy z młodszymi dziećmi; pomagają nam także nauczyciele czy rodzice. W ten sposób zaangażowanych jest więcej ludzi świeckich.

Formą, która odzyskuje znaczenie, są kolonie. Organizujemy je albo same, albo w porozumieniu ze szkołą czy parafią. Organizowane są też (zwłaszcza podczas ferii zimowych) półkolonie, w prowadzenie których siostry również się włączają - stanowi to wielką pomoc dla rodziców. Siostry wykazują się też dużą pomysłowością w zdobywaniu pomocy materialnej dla grup - czasem są to dary w postaci żywności, czasem jakichś pieniędzy (obecne prawo przewiduje darowizny na cele charytatywne), co umożliwia nam w szerszym zakresie świadczenie pomocy dzieciom biedniejszym (zwłaszcza dotyczy to świetlic). Duża grupa sióstr w Polsce ukończyła kursy uprawniające do prowadzenia kolonii.