Dziecięcy Chór "Promyki Słoneczne" powstał wiosną 1988 r. pod natchnieniem matki Urszuli Ledóchowskiej, pięć lat po jej beatyfikacji, a rok przed sprowadzeniem jej relikwii z Rzymu do domu macierzystego w Pniewach koło Poznania. Dlatego też matka Urszula jest Patronką tych śpiewających dzieci. Nazwa chóru pochodzi z napisanego przez nią wiersza, który stał się hymnem zespołu: "O Panie, niech będę jak promyk słoneczny...".
W chórze śpiewa ponad sto dzieci w wieku od 7 do 17 lat i już tyle samo jest absolwentów. Inicjatorką, dyrygentem i kierownikiem artystycznym jest s. Daniela Jankowska, urszulanka Serca Jezusa Konającego.
Podstawowym zadaniem "Promyków Słonecznych" jest oddawanie czci Bogu poprzez śpiew liturgiczny. Liturgiczny charakter chóru w znacznej mierze decyduje o profilu repertuarowym, który obejmuje chorał gregoriański oraz utwory wielogłosowe kompozytorów dawnych i współczesnych.
Chór "Promyki Słoneczne" jest także zespołem koncertującym. Dzieci śpiewają w Polsce i za granicą, szerząc rodzimą kulturę muzyczną. Zespół był zaproszony z koncertami do Finlandii, Austrii, Francji, dwukrotnie do Danii, kilkanaście razy do Niemiec. Największym wydarzeniem był koncert w Castel Gandolfo dla Ojca Świętego Jana Pawła II w sierpniu 1993 r.
Chór w ciągu dziesięciolecia istnienia nagrał pięć kaset magnetofonowych oraz cztery płyty CD: z kolędami, z Akatystem do Ducha Świętego, z Akatystem ku czci Bogurodzicy i z pieśniami eucharystycznymi. Jest zrzeszony w Polskiej i Światowej Federacji Pueri Cantores.
Dzieci starają się głosić chwałę Jezusa Chrystusa nie tylko śpiewem, ale także kształtowaniem swojej osobowości, by coraz radośniej służyć swoimi talentami, sumienną pracą i obowiązkowością własnym rodzinom i tym wszystkim, z którymi się spotykają i którym śpiewają.
stowarzyszenie byłych uczennic szkoły pniewskiej prowadzonej przez Zgromadzenie, założone w 1924 r. przez św.Urszulę Ledóchowską. Aktualnie skupia ok. 300 byłych wychowanek.
krąg osób świeckich pragnących żyć radami ewangelicznymi w duchu św.Urszuli Ledóchowskiej i przedłużać w świecie misję Zgromadzenia. Założone w 1978 r. w Polsce, obecnie liczy 11 członków.
CELE i POSŁANNICTWO - ze Statutu Kręgu Emaus
- Krąg Emaus, zgodnie z Konstytucjami Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego i w myśl kanonów 299 i 303 KPK, jest wspólnotą osób żyjących w świecie, które oddane całkowicie Bogu idą za Chrystusem drogą rad ewangelicznych, przeżywanych w oparciu o duchowość Świętej Urszuli Ledóchowskiej.
- Ośrodkiem życia Kręgu jest Chrystus Eucharystyczny ofiarujący się za zbawienie świata i jednoczący Kościół. Wspólnota Emaus pragnie związać się w szczególny sposób z tajemnicą zbawienia i żyć coraz pełniej dla Chrystusa i Jego Ciała, którym jest Kościół.
- Maryja, Matka Chrystusa i Matka Kościoła, jest dla Emaus wzorem całkowitego poświęcenia się Osobie i dziełu Swego Syna. Pod Jej macierzyńską opieką członkowie Kręgu pełnią swą służbę wierni hasłu: "Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego" (Łk 1,38).
- Patronką Emaus jest św. Urszula Ledóchowska, Założycielka Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego.
- Nazwa Emaus wyraża rys charakterystyczny dla duchowości Kręgu. Jest nim gotowość do służby, wrażliwość na rozpoznawanie Pana w każdym spotkanym człowieku, budowania jedności z Chrystusem i braćmi przy "łamaniu chleba".
Celem członków Emaus jest ofiarna i radosna służba Bogu i ludziom w ramach własnej pracy i osobistego powołania przeżywanego pośród świata, dla szerzenia Boże o Królestwa na ziemi, w duchu stawania się wszystkim dla wszystkich, aby wszystkich pociągnąć do Chrystusa. Wspólnota Emaus dąży do przepojenia ewangelicznym duchem błogosławieństw rzeczywistości, w której żyje. Włącza się tym samym w posłannictwo Kościoła, czyniąc go obecnym w świecie współczesnym.
założone w 1979 r. we Francji. Obecnie skupia ok. 20 osób. Cel: jednoczy osoby świeckie pragnące żyć i działać charytatywnie w duchu św. Urszuli Ledóchowskiej.
wspólnota osób świeckich (rodziny, osoby samotne, młodzież) założona w 1980 r. we Włoszech. Liczy obecnie ok.120 osób. Cel: osobista formacja religijna w duchu św. Urszuli i organizowanie pomocy misjom urszulańskim w Tanzanii. W Polsce w różne akcje pomocy misjom włącza się wiele sióstr katechetek, a jedna z sióstr w Pniewach, prowadząc intensywną akcję informacyjną, w parafiach zdobywa znaczące środki na ten cel.
skupia ok. 50 osób. Założona w 1979 w Warszawie. Cel:modlitwa w intencji Jana Pawła II i studium Jego nauczania. Spotkania odbywają się regularnie 2 razy w miesiącu (dom urszulanek SJK przy ul. Wiślanej 2).
Spotkania czwartkowe, poświęcone osobie i nauczaniu Jana Pawła II rozpoczęły się 8 listopada 1979 r. w Domu Zgromadzenia na ul.Wiślanej w Warszawie pod kierunkiem s. Teresy Sułowskiej USJK. w ciągu 20 lat było ponad 300 spotkań, podczas których uczestnicy omawiali kolejno wychodzące encykliki, adhortacje, katechezy środowe, listy Jana Pawła II, jego pielgrzymki i najważniejsze wątki nauczania.
W "czwartkach" bierze udział od 30 do 50 osób. Są wśród nich inżynierowie, urzędnicy, pracownicy naukowi, osoby w różnym wieku. Grupa ta przekształciła się we wspólnotę duchową i osób zaprzyjaźnionych, które wspierają się modlitwą i pomocą w zwykłych i trudnych chwilach życiowych. Grupa "Czwartków Papieskich" ma też swoje dni skupienia, raz w roku rekolekcje zamknięte.
Swoje 100 spotkanie uczestnicy przeżyli na audiencji u Ojca Świętego w Rzymie w dn. 21.04.1985 r.
"Szary dom" na Wiślanej w Warszawie jest szczególnie związany z osobą Papieża Jana Pawła II. w tym domu zatrzymywał się ks. kard. K. Wojtyła podczas swoich pobytów warszawskich, stąd wyruszył na historyczne konklawe 3 października 1978 r., w tutejszej kaplicy odprawiał Msze św. i często się modlił.
Po uroczystościach związanych z ogłoszeniem m. Urszuli 31. 10. 1997 roku Patronką Archidiecezji Poznańskiej, zrodziła się myśl, by na terenie Pniew, gdzie św. Urszula pracowała dla dobra wielu ludzi, powstało Koło Przyjaciół Jej imienia, które by kult Świętej pogłębiało i rozszerzało.
Do pogłębienia tego kultu bardzo zachęcał ówczesny metropolita poznański w liście pasterskim do archidiecezjan zapowiadającym liturgiczną uroczystość ogłoszenia m. Urszuli, Patronką Archidiecezji.
Zamiarowi założenia Koła Przyjaciół św. Urszuli bardzo sprzyja bliskość Sa nktuarium z Jej relikwiami, do którego pielgrzymują liczne grupy ludzi w różnym wieku. Zachętą do utworzenia Koła, było też przemówienie p. burmistrza Pniew Michała Chojary podczas uroczystości ślubowania uczennic pierwszych klas naszego Technikum w dniu 11. 11. 1997 roku. Między innymi powiedział on wtedy: "Czujemy moralną odpowiedzialność wynikającą z bliskości miejsca, w którym matka Urszula pozostawiła swoje dziedzictwo".
Pierwsze spotkanie Koła Przyjaciół św. Urszuli odbyło się w niedzielę 7 grudnia 1997 r. Wzięło w nim udział ok. 50 osób. Podczas pierwszego spotkania został przedstawiony program. Na zakończenie spotkania wszyscy otrzymali: Historię Kongregacji (napisaną przez św. Urszulę).
Następne spotkanie miało charakter świąteczno-opłatkowy i wspomnieniowy. Okazało się, że kilka osób z tego grona znało jeszcze Świętą osobiście. Jedna z uczestniczek opowiadała, że jako 7-letnia dziewczynka recytowała wiersz Matce Urszuli podczas jej jubileuszu w 1937 roku. Na zakończenie spotkania razem z życzeniami świątecznymi uczestnicy otrzymali tekst Modlitwy do Ducha Świętego ułożonej przez Ojca Świętego, na drugi rok przygotowań do Jubileuszu 2000 roku, a następnie uczestnicy spotkania zwiedzili wystawę w Domu Matki Założycielki. Byli bardzo wdzięczni, bo choć blisko mieszkają, dotąd tej wystawy jeszcze nie widzieli.
Kolejne spotkania w okresie Wielkiego Postu miały za cel ukazać jak zbawcze cierpienie i śmierć naszego Zbawiciela wpływało na osobisty kontakt św.Urszuli z Chrystusem, oraz jak te prawdy przekazywała w pismach swoim siostrom.
Podczas niedzielnych spotkań (raz w miesiącu) członkowie Koła odczuwali brak możliwości, aby wspólnie pomodlić się przy relikwiach Świętej ze względu na równoczesne nabożeństwa w kaplicy. Aby zaradzić tej potrzebie postanowili, że będą się spotykać raz w miesiącu w dzień powszedni na wspólnej modlitwie przy sarkofagu.
W dniach 22-24 maja 1998 odbyło się w Pniewach I Forum Młodzieży Urszulańskiej. Było ono wynikiem pomysłu, jaki już wcześniej zrodził się z przekonania, że nasza Założycielka może być zarówno orędowniczką jak i wzorem, także na obecne czasy i także dla człowieka młodego. Jak wynika z wypowiedzi młodzieży po spotkaniu - rzeczywiście tak jest.
Długo szukałyśmy terminu - trudność spowodowana była koniecznością "włączenia się w grafik" Domu Macierzystego (różnego rodzaju pielgrzymki i spotkania) oraz odpowiedzią na pytanie o to, jaki termin najbardziej będzie odpowiadał młodzieży (z założenia zaproszenie skierowane było do młodzieży studenckiej i starszej licealnej). W efekcie zapadła decyzja o połączeniu Forum z czuwaniem przed liturgicznym świętem św. Urszuli.
Przyjechało ok. 130 osób młodzieży i sióstr z nimi pracujących (z Lublina, Łodzi, Poznania, Słupska, Torunia, Zielonej Góry; było też kilkanaście osób "niezrzeszonych"...). Siostry z Pniew - jak zawsze - bardzo ciepło i serdecznie wszystko przygotowały i nas gościły.
Podstawowym założeniem spotkania było stworzenie możliwości wspólnej modlitwy i refleksji wokół bardzo ważnych pytań dotyczących życia i problemów, z jakimi boryka się obecnie młody człowiek, a zwłaszcza szeroko pojętej wolności . Stąd hasło spotkania przeżywanego w roku Ducha Świętego - Gdzie Duch Pański, tam wolność.
